domingo, 3 de junio de 2012

Esperanza
















Sara Diciero
(Pintura ó óleo)



Non hai aurora sen sol
non hai noite sen estrela

por moito que a nube
se empeña
en extender o seu manto…
non hai  primavera sen flor
nin árbore
sen o seu canto

en cada soño unha luz
en cada paso unha meta
por cada verso un latido
no corazón do poeta.






sábado, 26 de mayo de 2012

Aqueles pés


 


Foto Xanela



Aqueles
carreiros pobres
por donde pisaron os pés,
entre espiños
seixos duros
víboras de moito doer

cánto frío
cántas trampas
aguantaron sen esmorecer,
de donde sacaban forzas
aqueles débiles pés?

unha loita
un anhelo
un credo
un amencer

algunhas pegadas
no tempo
quedarán
daqueles pés ?




martes, 22 de mayo de 2012

Lembranzas


















 ¡Ai con canta tenrura
aquelas noites lonxanas
que abanadas pola lúa
xa soñaban!

en ceos cheos de cantos
que non ventaran as bágoas
en leiras cheas de espigas
sen que foran traballadas
en ríos e mares de peixes
que coas mans se apañaran
naqueles contos fermosos
xoguetes e lambetadas
sen que houbera que pagalas


e coa súa inocencia
no chan da cociña sentada,
xogaba…
xogaba a facer bonecas
con carozos, trapos e canas.




Imaxe (As bonecas d´Isa )



martes, 8 de mayo de 2012


Foto Xanela


Fuxen os soños
nas pingas da chuvia
que mollan os pétalos

neste xardín 
das margaridas,
do mar
do vento

non hai terreo
que preserve da intemperie
a flor do tempo.




martes, 24 de abril de 2012

A pel dun sono







 E agora que sei
que a miña pel
é a túnica
que envolve un sono,
viaxarei con ela
na nube
no sol
no vento,
ata o silencio
que habita
a flor de loto


 Pintura de Jia Lu










jueves, 12 de abril de 2012

Acariciando as estrelas












.
.






A miúdo te lembro
nas árbores
nas cepas
nas veigas

choran de soidade
orfas da túa presencia

vexo as túas mans
acariciando as estrelas
liberándoas dos ladróns
arrincándolle as malas herbas.




jueves, 29 de marzo de 2012

O Facho

.
.
Os meus pasos
son outros pasos,
aqueles que se gardan
nas rodeiras do carro
aqueles que se herdan,
os que van na procura da luz
polos vieiros da pedra

e dende o curuto do Facho
todo se entende,

alumea unha luz tan inmensa
que o mesmo Deus expande,
por enriba do mar
por enriba das Illas Cíes,
as míticas Casitérides

é tanta a pureza do aire
que se respira
que revela a verdade,
que clarifica o misterio
de " Beróbriga ".






Foto Xanela