martes, 16 de febrero de 2010

Un coro de moito tronío




Canta o urogalo no monte

canta a auga no río

tamén canta en galego

o que toca o asubío,

o que asou a castaña

o que moeu no muíño

o que ensina na escola

e o que aprende do libro.


Canta ti, cantarei eu

e con él faremos trío

xuntaranse moitos máis

que canten co mesmo rimo,

Non haberá quen nos pare,

un coro de moito tronío.

5 comentarios:

fonsilleda dijo...

Jajajajaja. Gustoume moito, magoa o mal que canto eu e o moito que disfruto a música.
De todas maneiras fareino baixiño.
Bicos.

fonsilleda dijo...

Fermosa foto do urogalo.

Chousa da Alcandra dijo...

Un convite xenial a cantar/falar en galego. Eu apúntome, aínda que cante baixiño tamén.

Un bico de entroido

Emilio dijo...

Muy bonito, tiene una sonoridad exquisita.
Abrazos.

Narci dijo...

Pero que mucho tronío que tiene tu poema y esta lengua melosa y sensual que es el gallego.

Besos
Narci

Publicar un comentario