viernes, 9 de julio de 2010

Amor mariñeiro

Ana Graciela Fassi , mujer y las gaviotas



Ay, Xoana, Xoaniña

xa non tes máis que chorar!

as bágoas xa se secaron

e no teu peito deixaron

feridas por se curar.


Non sabes miña meniña

que ese amor mariñeiro

inda que fora o primeiro

xa non o debes lembrar?


Atopou vento mareiro

que non o deixou voltar.


Ay, Xoana, Xoaniña

xa non tes máis que chorar!

6 comentarios:

Chousa da Alcandra dijo...

Dille a Xoana que non chore polos amores primeiros.
Eles so dan paso a outros máis rendedeiros!

Bicos larmeiros

Alís dijo...

Os amores primeiros tardan en pasar... ata que aparece outro mellor.
Bicos

fonsilleda dijo...

E é que (sabémolo ben) "os amoriños primeiros son moi malos de esquecer".
Habería que porlle música de gaita e pandeiro aos teus versos.
Bicos.

gaia56 dijo...

A veces los amores mariñeiros se lanzan a navegar y desde la orilla la nostalgia nos acaricia.
Un beso.

isia dijo...

sintoo por Xoañina mais o pòema ten moita razón, e mentres ti nos segues namorando con esta nova canción.

un abrazo

Ashia dijo...

Poco a poco, el tiempo el mejor aliado, el marinero es ola en la mar...

Marisa, leído en castellano es como una canción, así lo leo, me parece de una gran delicadeza.

Preciosa pintura la que has dejado esta vez, tienes buen gusto.

Un fuerte beso

Publicar un comentario