martes, 21 de septiembre de 2010

Fogar de luz

.
.
.
.
Vestirse co raio do sol
no amencer de cada día
enche o corazón
de cálido abrazo
.
fogar de luz
onde se quenta
o saúdo da friaxe.
.
.

9 comentarios:

fonsilleda dijo...

Estas sinxelas palabras túas, no por ser cotians, son menos fermosas. Gustoume moito.
Bicos.

Jorge Cima de Vila dijo...

Eu quando me erguía cedo e vía sai-lo primeiro sol morno polo horizonte sempre sentía a vida latejar no mundo e no meu interior! É moi fermoso e de feito umha das primeiras poesias que escrevim moi novo falava dum amencer xD

andres lopez villar dijo...

¡Co raio de sol nas mañancillas!
e poder ollarte

Alís dijo...

Son máis de ve-los primeiros raios de sol antes de acostarme que erguéndome, pero a experiencia é tamén fermosa. Como o teu poema.

Bicos

isia dijo...

mentres podamos disfrutar dese raio de luz cando nos erguermos, con algunha gana o facemos, no próximo mes que amanece máis tardiamente, xa veremos.

bicos

Bolboreteira dijo...

Sempre me gustaron os amaneceres, ver despertar un novo día é unha das cousas máis fermosas da vida.
Biquiños Marisa

Chousa da Alcandra dijo...

Pois mira; será moi poético, pero a min erguerme polas mañáns cediño para ir á canteira...amólame moitísimo!!
:-)

Jose Ramon Santana Vazquez dijo...

...traigo
sangre
de
la
tarde
herida
en
la
mano
y
una
vela
de
mi
corazón
para
invitarte
y
darte
este
alma
que
viene
para
compartir
contigo
tu
bello
blog
con
un
ramillete
de
oro
y
claveles
dentro...


desde mis
HORAS ROTAS
Y AULA DE PAZ


TE SIGO TU BLOG




CON saludos de la luna al
reflejarse en el mar de la
poesía...


AFECTUOSAMENTE
SALUDOS MARISA

ESPERO SEAN DE VUESTRO AGRADO EL POST POETIZADO DE CACHORRO, FANTASMA DE LA OPERA, BLADE RUUNER Y CHOCOLATE.

José
Ramón...

Ashia dijo...

Xanela, sería precioso vestirse con un abrazo de rayo de sol,llenarse de luz.

Precioso.

Un beso muy fuerte

Publicar un comentario