(Cuadro de Juán Rafael)Xa tremen as mañás
cos primeiros fríos
son as pombas ateridas
que se agochan
nas árbores sen follas
é a hora precisa
da procura do raio,
a calidez do bico
que acaricia.
Hace 2 días
lunes, 1 de noviembre de 2010
Pombas ateridas
(Cuadro de Juán Rafael)Xa tremen as mañás
cos primeiros fríos
son as pombas ateridas
que se agochan
nas árbores sen follas
é a hora precisa
da procura do raio,
a calidez do bico
que acaricia.
8 comentarios:
"Si tamén as pombas bican"´
Bonito el cuadro y bellos tus versos
ese bico que pasaremos ós proximos meses buscando mentras nos escondemos baixo a manta.
un abrazo
Con bicos e caricias lévase moito melloro ofrío invernal.Nada mellor que o calor humano.
Biquiños
No teu agarimo literario, atopo sempre tenrura e delicadeza, que hoxe súmase a calidez, a que procuran as pombas.
Apertas cálidas!
Eu penso que esas pombas están moi ben acollidas en este fogar de acollemento e mimo.
Fermosísima imaxen... un cadro axeitado pra poñer no mellor salon dunha casa.
Esta e a tua... sen dúbida.
Biquiños.
Como hecho de menos el olor que me has hecho llegar. Un saludo.
Por iso me gusta o inverno, porque hai que buscar a calidez do bico, da caricia, da pel...
Iso sí, pobres pombas
Bicos
Fermoso cuadro que lle da mais prestancia, si pode ser, os teus versos.
Cálido poema con as pombas o abeiro das ramas núas.
Bicos.
Publicar un comentario en la entrada