martes, 16 de noviembre de 2010

Felicidade


.
.


Sempre foi a ben querida
a dona da luz e da ledicia,
dende o comezo dos tempos
todos devecen por posuíla,

o seu canto é doce e melodioso
na fraxilidade da súa esencia
agochánse fragancias de cálido amor,
todo é paz e harmonía
non hai amargura nin desesperación

algúns conseguen ir da súa man
polos camiños de fermosura
que levan ó paraíso.








7 comentarios:

Sidrina dijo...

Me ha encantado. Biquiños

Bolboreteira dijo...

Fermoso como sempre..O que todos ansiamos conseguir pero as veces non sabemos o saber como.
Un bico grande!

Chousa da Alcandra dijo...

Na súa procura é, precisamente, onde se atopan anaquiños de felicidade.
Bicos ledos

fonsilleda dijo...

É certo o que dí Chousa. Haberá que busca-lo xeito de non caer na tentación de deixar de facelo.
Punset dí case que o mesmo.
Biquiños a procura.

Sir Bran dijo...

Algúns... pero outros moitos non Marisa.
Hay moito corazón sin ledicia.
Se souperas onde a venden... sería de gran axuda.

Ainda que se o penso un pouco... nos teus blogs sempre se ofrece algunha de balde.

Biquiños.

Alís dijo...

Non se pode abarcar toda, pero sí anaquiños. E tamén concordo con Chousa, hai que ir a procura dela para poder coñecela.
Fermoso o poema, Marisa

Biquiños

isia dijo...

Tomar a man da ledicia é o que todos buscamos, pero nalgún punto do camiño sempre a perdemos e temos con ela que reencontrarnos.

Un abrazo

Publicar un comentario