Quixera ter
as palabras precisas,
vieiros de luz
que encandilan
recunchos grises
que repousan
nas augas tranquilas
flor de loto
na túa mirada.
Hace 2 días
domingo, 5 de diciembre de 2010
Flor de loto
Quixera ter
as palabras precisas,
vieiros de luz
que encandilan
recunchos grises
que repousan
nas augas tranquilas
flor de loto
na túa mirada.
7 comentarios:
preciosu poema y además escritu en gallego todo un lujo, muchisimes gracies por compartir tal belleza de poema, un besin de esta asturiana que como decimos gallegos y asturianos primos y hermanos.
Verdadeira beleza en galego.
Ata namora, enguedella, eu levantarialle un epitafio.
bicos.
Pides ben e con tanto xeito que as túas palabras, non so teñe o xeito, senón tamén a forma precisa para tecer a gramática.
Bicos
é moi difícil ter as palabras precisas en moitos momentos da vida, ante unha flor de loto, non hai palabras que sirvan.
UN abrazo
Son tan fermosas esas flores e tamen os teus versos..
Un biquiño!!
Pides mais ainda?. O millor fas ben, endexamais sobra verdade?.
Biquiños.
Publicar un comentario en la entrada