domingo, 19 de diciembre de 2010

Tesouro





Anhelo místico
me leva polo camiño
do misterio,
descubri-lo tesouro
que aniña
na nosa alma.







7 comentarios:

fonsilleda dijo...

É ben difícil, si, agora que temos a vida por diante. ¿Non si?.
A min, xa debes sabelo, tamén me gusta moito o que fas ti. E, en galego que eu non ouso.
Bicos.

Chousa da Alcandra dijo...

Amodiño, que polas corrupias da alma hai límite de velocidade para disfrutar da paisaxe!

Bicos aniñados

andré de ártabro dijo...

Tesouro "tamén es ti"
feliz Nadal

Charo Bustos Cruz dijo...

FELIZ NAVIDAD!!!! BESOS Y ABRAZOS
DE LUZ Y AMOR ❥✫✫✫...¸.•°*”˜˜”*°•.ƸӜƷ
❥✫✫..¸.•°*”˜˜”*°•.ƸӜƷ
❥✫..•°*”˜˜”*°•.ƸӜƷ

_Charo Bustos Cruz_

Sir Bran dijo...

Almas e tesouros... creo que poden ser a mesma cousa,
que son verbas que se poden levar moi ben,
e sí,
non hay nada como descubrir...
tanto as almas coma os tesouros.

Biquiños.

FERNANDO SANCHO BLANCO dijo...

O desexo de coñecernos mellor, de profundizar na nosa esencia, a alma, ese tesouro.
Moitas grazas e un saúdo.

Ricardo Miñana dijo...

Al llegar estas fechas tan entrañables, mis mejores deseos de paz y felicidad para ti.

¡¡FELIZ NAVIDAD!!

Un abrazo.

Publicar un comentario