viernes, 10 de diciembre de 2010

Xelados puñais

Imaxe de internet


Xelados puñais
colgan dos tellados
a sutil transparencia
acoitela o aire
espasmos de luz
entran pola fiestra

chega axiña,
sen tempo de pensalo,
trae na man o inverno
unha camelia branca

no interior, moi adentro
a carón da chama
todo se acomoda.


7 comentarios:

fonsilleda dijo...

Alí, a beira da lareira, no bordo do fogar, alí todo el calma.
Eses puñais rematan desfacéndose.
Mentres, é certo, semellan eses puñais.
Bonito Marisa.
Bicos sen xeo.

andré de ártabro dijo...

Unha camelia branca .....
deixa sair ti os setimentos que levas dentro, bruxos , meigos, feticeiros.
Un bico

Charo Bustos Cruz dijo...

Un abrazo con el cariño de la amistad.

_Charo Bustos Cruz_

Chousa da Alcandra dijo...

Coitelos e puñais perden agresividade cando van envoltos nos pétalos dunha camelia.

Bicos quentiños

Bolboreteira dijo...

Qué mal levo eu estes fríos invernais que costan máis que coitelo.
Un bico grande

FERNANDO SANCHO BLANCO dijo...

Bonitas imaxes as que transportan ás tuas verbas. Contrastes cheos de maxia.
Un inverno xélido que corta pero aquí na casa o carón da chama...é como si ainda non chegara
Moitas grazas e un saúdo

Alís dijo...

Tempo de camelias, de cociña de leña e de buscar o calor preto dos máis queridos... qué envexa.

Bicos

Publicar un comentario