butterfly-back.jpgA luz ferida
dos teus ollos
amosa o medo,
a esperanza
viaxa na nebulosa
confía amor
abonda o sol
que alumará
os nosos ceos.
dos teus ollos
amosa o medo,
a esperanza
viaxa na nebulosa
confía amor
abonda o sol
que alumará
os nosos ceos.

9 comentarios:
Claro que abonda querida Marisa,
o sol quenta as almas, e os corpos,
so falta saber... que esa confianza que se pide
será entregada co a mesma devoción coa que foi pedida.
E fermoso sentir que a confianza e depositable.
Biquiños.
¿En que outra cousa confiar mellor que no amor e na luz dunhos ollos meigos?·
Paz e Ben
Amosar o medo é un gallardo acto de valentía!.
Bicos da Chousa
O medo está, pero non ten por qué paralizar. Iso é valentía, que se acada con confianza
Fermoso
Bicos
Ter medo e moi humano. De todos os xeitos mañan virá o sol cun sorriso e é posible que fique entre nos.
Biquiños dende estes primeiros días de ano.
El miedo es mental, que nunca te paralice, ignorlo. Todos tenemos miedos es de humanos, pero se supera.
Marisa, cuando te contesto, es una aventura, ya que alguna vez pienso que me equivoco aunque lo lea varias veces.
Un abrazo fuertísimo.
Lo que a veces parece miedo en realidad no es más que prudencia, o simplmente el opuesto a la temeridad, en cualquier caso, en el amor, siempre es mejor correr riesgos, aunque no más de los necesarios. Bello poema.
Besos
Que fermoso, benquerida Marisa!
Unha ledicia para o alma.
Unha forte aperta.
I love the photo. It is so artistic.
Thanks for sharing this to us
Seattle Real Estate | Alaska Fishing Lodge
Publicar un comentario en la entrada