martes, 1 de marzo de 2011

Pétalos feridos

.
.
.


Este novo amencer
de perfumada beleza
sabe dos pétalos
feridos do deserto,
escoita os laios
na desolada brisa

a tenrura feita
flor de primavera
acolle a súa tristura,
invade os ceos
con manto inmaculado.

.

7 comentarios:

chus dijo...

OH que depetar. Besis

fonsilleda dijo...

Quedei encadeada na fermosura das palabras: "laios, tenrura, ceos, ferida...", logo volvín ler e, fermosos versos fiseches para un novo abrente.
Bicos.

andré de ártabro dijo...

Fermosos versos para unha fermosa flor.
na noite os laios chegan donde nos.
Un bico

Bolboreteira dijo...

Esperando a primavera con ansia , ainda que aquí xa vexo que chegou.Quédome un ratiño!

Bicos!

Susi DelaTorre dijo...

Anhelo dunha primaveira que nos enche de ledicia e tranquilidade; de poemas e de frores brancas.

Que sosegue os noso temores invernais, e que coma él fuxan có frio...

Preciosas verbas que convirto en biquiño para tí!

Sir Bran dijo...

Espero que estes pétalos poidan repoñerse das suas feridas... pois a fermosura e o primeiro que merece una vida saudable.
Deixome levar por este preámbulo de primavera.
Ainda que saiba que non todo e sinxelo.
Se poidese mover un pouco de aire... o enviaría as tuas velas...
Biquiños.

Lembranza dijo...

Fermosos versos Marisa. Xa non queda moito para poder contemplar o espectáculo da vida. Bicos

Publicar un comentario