Imaxe XanelaE ten tanto que ofrecer
o xardín na primavera
que cando murchen os lirios
quedarán tenras lembranzas
no arrecendo da herba,
no nacemento dun soño
no cantar da fonte vella
nas tardiñas cara ó mar
no noso banco de pedra.
Hace 2 días
miércoles, 27 de abril de 2011
Arrecendos
Imaxe XanelaE ten tanto que ofrecer
o xardín na primavera
que cando murchen os lirios
quedarán tenras lembranzas
no arrecendo da herba,
no nacemento dun soño
no cantar da fonte vella
nas tardiñas cara ó mar
no noso banco de pedra.
5 comentarios:
Esas tenras lembranzas
xa arrequeceran sempre
coa subida da marea.
Meigo, feticeiro!!
Un bico
Fermosa poesía. Lembranzas que perduran nos días, e nas tardes calmas.
Apertas novas e vellas.
Que fermoso Marisa. Cantas lembranzas.Bicos
Que bello, me gusta leer en las lenguas aborígenes de esta españa mosaico increible de regiones y leer tus letras en ese dulce gallego.
En vasco no te lo recomiendo porque no lo entiendo ni yo, pese que se un poco...un abrazo de azpeitia
Gostaríame moito que, como es herba túa, nos non esquecéramos as boas cousas, o bo de vida...
Bicos
Publicar un comentario en la entrada