Pequenos soles
colgan da néboa
un sí e un non
entre cortinas
a mensaxe de amor
dunha cantiga
o tesouro oculto,
o elixir da vida
por qué do seu recato
por qué non ve-lo día
sabedor de luz
clarificador da noite,
delicia miña.
Hace 2 días
sábado, 2 de abril de 2011
Elixir de vida
Pequenos soles
colgan da néboa
un sí e un non
entre cortinas
a mensaxe de amor
dunha cantiga
o tesouro oculto,
o elixir da vida
por qué do seu recato
por qué non ve-lo día
sabedor de luz
clarificador da noite,
delicia miña.
7 comentarios:
¡Tan feitiño o teu poema, coma as margaridas!
Unha aperta, ¡con Agarimos!
Creo que éste poema, tan bien construido, bien podría adaptarse a una canción. Te felicito. Un fuerte abrazo
Qué gusto ver como florece todo! :)
As margaridas ca sua sinxeleza, son unhas das miñas flores.
Os teus versos sempre me xeran quietude, sosego...
Gústanme.
Bicos.
sublime belleza nos regalas mi niña, esta asturiana te da infinitas gracias por hacernos participes de ella y te manda un besin muy muy grande.
Elixir da vida son os teus poemas, tan fondos e sentidos.
Un biquiño, Marisa.
Fermoso pema. Eu ainda de vez en cando fagome esa pregunta, quereme ou non me quere??. Bicos
Publicar un comentario en la entrada