sábado, 2 de abril de 2011

Elixir de vida





Pequenos soles
colgan da néboa
un sí e un non
entre cortinas
a mensaxe de amor
dunha cantiga
o tesouro oculto,
o elixir da vida

por qué do seu recato
por qué non ve-lo día
sabedor de luz
clarificador da noite,
delicia miña.





7 comentarios:

Susi DelaTorre dijo...

¡Tan feitiño o teu poema, coma as margaridas!

Unha aperta, ¡con Agarimos!

El Drac dijo...

Creo que éste poema, tan bien construido, bien podría adaptarse a una canción. Te felicito. Un fuerte abrazo

Bolboreteira dijo...

Qué gusto ver como florece todo! :)

fonsilleda dijo...

As margaridas ca sua sinxeleza, son unhas das miñas flores.
Os teus versos sempre me xeran quietude, sosego...
Gústanme.
Bicos.

OZNA-OZNA dijo...

sublime belleza nos regalas mi niña, esta asturiana te da infinitas gracias por hacernos participes de ella y te manda un besin muy muy grande.

JAVIER AKERMAN dijo...

Elixir da vida son os teus poemas, tan fondos e sentidos.
Un biquiño, Marisa.

Lembranza dijo...

Fermoso pema. Eu ainda de vez en cando fagome esa pregunta, quereme ou non me quere??. Bicos

Publicar un comentario