.
Praia da Lanzada
Vexo durmi-lo sol
entre as augas do mar
pétalos dourados na area
gaivotas que flotan no ceo
velas brancas que flabelan
todo me leva,
a pecha-los ollos
a deitar nas olas
pensamentos que me inquedan
a deixarme abanar
pola lenta brisa
perfume oceánica
neste doce leito
un sono, unha caricia .
4 comentarios:
Qué lindo! Non hai nada máis relaxante que escoitar o mar e que as ondas leven os nosos pensamentos. Bico
Ir deixando... paseniño,
cada un dos atrancos da vida
fuxindo ata donde morre a sol.
Estouche dacordo, en que esa praia esta chea de maxin.
E unha fermosísma imaxen.
Biquiños Marisa.
Marisa, es que vives donde son un deleite lo para los sentidos, como no dejarse abandonar por la brisa, por ese perfume que te abraza.
Eleva, tus sentidos a tan bella odisea, que imagino será amenudo.
Bella tierra.Xanela.
infinitas gracias por acariciar nuestros sentidos con tus letras dulce y sensible poeta, un besin de esta amiga admiradora.
Publicar un comentario en la entrada