viernes, 12 de agosto de 2011

Fugacidades


Imaxe de internet



Bogando mar adentro
nesta barca que me leva
tan feble tan sinxela…
non é doado
cruza-lo infinito dos océanos,
chegarei ata onde chegue
o segredo da luz
o arrecendo do sal
a onda na area,
a voz do poema.








3 comentarios:

andré de ártabro dijo...

Si non rompen os estrobos, chegarás lonxe aló donde a mar bica a o ceo.

¡fermoso!
Un bico

Chousa da Alcandra dijo...

Para esa viaxe tan ilusionante (eu tamén quero) non precisas máis velas non menos ventos...

Bicos

OZNA-OZNA dijo...

tu alma insigne y sensible de poeta no necesita ni velas ni remos para navegar por los mares, un besin de esta amiga admiradora .

Publicar un comentario