Foto Xanela (praia da Lanzada)
.
.Xa non hai algarabía
peneira as areas o vento
a gaivota deixa na praia
as fráxiles pegadas do tempo
pousa o sol sobre as augas
un gran regueiro de luz
un cálido latir
de amante namorado
ten hoxe o mar
ese silencio de outono
ese dourado misterio
que quixera desvelar
cánto azul hai no meu peito.

6 comentarios:
Hay nos teus versos moitas cousas fermosas.
Un bico
e canta fermosura nun pequenos versos.
un saúdo
Gústame moitísimo como falas sin terte escoitado!
(O que non sei é esta premura túa por adiantar o outono. Seica tés ganas de comer un magosto? :-) )
Bicos
Chousa o outono non ten que ver
coas folla do calendario
pero sí coas outras,
as de algunhas árbores
xa hai tempo
que deitan no chan.
Bicos
Es misterio es el que cada uno tenemos dentro, Xanela, esa tristeza puede que tenga nombre y no la sabemos encontrar, tiempo al tiempo, al igual que las gaviotas se llevan su secreto, sabiendo que volverán.
Bicos.
magna belleza y sensibilidad exhalan tus versos dulce poeta, muchos besinos de esta amiga admiradora que te da infinitas gracias por emocionar nuestros sentimientos con ellos
Publicar un comentario en la entrada