sábado, 1 de diciembre de 2012

Fráxil presenza



 















Non temas amor
pola nosa fráxil

presenza,
tamén o sol
é quen
de saca-las cores
á humilde violeta
 

e vive…
e vive…na súa estirpe,
a súa eterna

existencia.


 Foto:(Joan Sampera Casals)








4 comentarios:

andré de ártabro dijo...

En tus manos , ¡en tus versos! lo delicadamente frágil , lo conviertes en eterno.
¡Precioso!
Bicos.

isia dijo...

Todo amor é fráxil e forte o mesmo tempo como o é a vida humana e a das prantas.

Fermosas palabras. Unha aperta dende a illa.

Chousa da Alcandra dijo...

Hai fraxilidades que amosan unha tremenda fortaleza.
Biquiños

Marina-Emer dijo...

Con todo mi cariño te deseo un fin de año muy feliz y no menos feliz el nuevo año 2013 que como tu dices venga lleno de luz
besossssssssssssss
Marina

Publicar un comentario