lunes, 12 de agosto de 2013

Pétalos de ausencia



















Os pétalos murchan
e desaparecen 
nas cinzas do tempo,
o seu perfume
queda atrapado
entre paredes 

de ausencia.







5 comentarios:

andré de ártabro dijo...

E o seu perfunme queda atrapado...
E non deixa esquencer.
Bicos

Alís dijo...

A fermosura perdura máis alá do que a súa vida. Non importa que xa non estea, porque a lembranza dela pode ser eterna.

Bicos

Soledad Enelpiano dijo...

Quedan atrapados en las paredes de la ausencia, su perfume todo lo inunda.

Bicos

Sir Bran dijo...

Un lugar de la memoria siempre tendrá la forma de volver a ver esos pétalos...
las paredes de la ausencia
no son tan duras como parecen.
Bonitas tus palabras... me quedo la fragancia.
Biquiños.

isia dijo...

O amor ás veces tamén se marchita con ese paso do tempo combinado coas grandes ausencias.

Pequecho pero bonito poema.
Un saudo dende a miña illa

Publicar un comentario