jueves, 9 de febrero de 2017

Sempre Udra


















Foto xanela

Estou aquí,
camiñando
polos estreitos carreiros
de Udra,
espiños e chuchameis
custodian os pasos.
Alta sebe máis arriba
de mín,
pensamento libre.

Estou aquí
entre o sí e o non,
entre o áspero e a seda
o mesmo tempo.

Unha metáfora de encontradas
emocións
estalla fóra e dentro.

Estou aquí,
nun mar de dúbidas,
entre estoupido das ondas
e música de vento.




5 comentarios:

tecla dijo...

Hermosas tus palabras me gustan más en esta lengua que soy incapaz de averiguar cual es pero que me entraña y me fascina.
Estoy dudando entre portugués, galego o asturiano.
Es triste no poder entender las lenguas de nuestro propio país. Lo que no le quita mérito a tu hermosa poesía.

Marisa dijo...

Querida Tecla eu son galega
esta é a nosa lingua.

Biquiños(besitos)

Raposo dijo...

Fermosas palabras para unha fermosa paisaxe.

Voz en off dijo...

Lindo!

..NaNy.. dijo...

Hola paso hacerte una visita y me encantan tus poesías son preciosas. Saludos

Publicar un comentario